Η ελληνο-Αυστραλιανή οικογένεια Pasabale είναι οι “Βασιλιάδες των Μαργαριταριών”

Αυστραλός Έλληνας μαργαριτάρι βαρώνος Νίκολας Πασπάλι Τζούνιορ

Το 2019, η ευημερία της Αυστραλίας Μάρκα Paspaley pearl Η εταιρεία γιόρτασε τον αιώνα από τότε που ο ιδρυτής της, Theodosis Paspaley, έφτασε στις αυστραλιανές ακτές και άρχισε να χτίζει την πρώτη εταιρεία μαργαριταριών της χώρας.

Η οικογένεια Basbalis μετανάστευσε από την Ελλάδα στις ακτές της Αυστραλίας το 1919, αφήνοντας το μακρινό και όμορφο νησί Kastellorizo, ακριβώς έξω από την ακτή της Τουρκίας και εγκαταστάθηκε στους Κοζάκους της Δυτικής Αυστραλίας.

Εκείνη την εποχή, η βόρεια ακτή της Αυστραλίας ήταν στην πραγματικότητα η πλουσιότερη περιοχή στον κόσμο για τη συγκομιδή φυσικών μαργαριταριών. Η οικογένεια Pasbalis βρέθηκε ανάμεσα στους λίγους Ευρωπαίους που ζούσαν στην περιοχή μεταξύ των αυτόχθονων πληθυσμών και μερικών ασιατικών δύτες μαργαριταριών.

Ο Basbalis γνώριζε πολύ καλά τους θησαυρούς της θάλασσας από την πατρίδα τους και με μεγάλη βοήθεια από την οικογένειά του, δημιούργησε έναν στόλο που θα του επέτρεπε να ιδρύσει μια αυστραλιανή αυτοκρατορία μαργαριταριών.

Ο Pasbalis αναζητά μαργαριτάρια από τη δεκαετία του 1930

Τη δεκαετία του 1930, ο 19χρονος γιος του Νίκολας Μπάσπαλης αγόρασε την πρώτη του βάρκα «Μαργαριτάρι Λούγκερ» και κατάδυσε σε αναζήτηση φυσικών μαργαριταριών, καθώς και κοχύλια από αφαλόνη.

Εκείνη την εποχή, οι αυστραλιανές πόλεις Broome, Cossack και Darwin ήταν τα σημαντικότερα λιμάνια μαργαριταριών στον κόσμο.

Οι περιοχές 80 Mile Beach και Broome αντιπροσώπευαν το 75 τοις εκατό της παγκόσμιας παραγωγής μητέρας-μαργαριταριών, με περισσότερα από 400 πλοία να συγκεντρώνουν έως και 2.000 τόνους κοχυλιών abalone ετησίως.

Αφού το λιμάνι Hedland έγινε λιγότερο κερδοφόρο λόγω της εξάντλησης των χωραφιών του φυτωρίου και του μαργαριταριού, ο Paspalis μετακόμισε στα άγνωστα νερά του Δαρβίνου. Εκεί, κατάφερε να αυξήσει το στόλο του σε συνολικά πέντε μαργαριτάρια πλοία.

READ  Η Ελλάδα εγκρίνει 2,8 γιγαβάτ έργων ανανεώσιμης ενέργειας

Επίσης στο Ντάργουιν, ο Νίκολας Πασπάλης άλλαξε το οικογενειακό του όνομα σε Paspaley και στη συνέχεια ίδρυσε τον Paspaley Pearling.

Μετά το ξέσπασμα του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, η αυστραλιανή κυβέρνηση κράτησε όλους τους δύτες μαργαριταριών στη βόρεια Αυστραλία και τους κατέστρεψε για να τους κρατήσει μακριά από τους Ιάπωνες εισβολείς.

Μετά τον πόλεμο, ο Paspaley κατάφερε να αγοράσει τέσσερις παραλαβές που εγκαταλείφθηκαν στο Δαρβίνο κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά κατά κάποιον τρόπο επέζησαν από την κατάργηση της κυβέρνησης. Τότε μπόρεσε να συνεχίσει την αγαπημένη του αναζήτηση για να αναζητήσει μαργαριτάρια στα καθαρά νερά της περιοχής.

Ωστόσο, η εφεύρεση του πλαστικού κουμπιού στα μέσα της δεκαετίας του 1950 μείωσε τη μεγάλη ζήτηση για κελύφη από μαργαριτάρι, και αυτή η εξέλιξη κατέστρεψε την αρχαία πρακτική και τη δραστηριότητα της συγκομιδής του abalone, σχεδόν μια νύχτα.

Αλλά αυτή η ξαφνική στροφή των γεγονότων δεν απέτρεψε τον Paspaley. Εμπνευσμένο από την επιτυχία της ιαπωνικής βιομηχανίας μαργαριταριών “Akoya”, εκμεταλλεύεται τα άφθονα και ανώτερα κρεβάτια στρειδιών μαργαριταριών της Νότιας Θάλασσας στη βόρεια Αυστραλία, με στόχο την καλλιέργεια του μεγαλύτερου και πιο πολύτιμου καλλιεργημένου μαργαριταριού στον κόσμο – του καλλιεργημένου Νότου Θαλάσσιο μαργαριτάρι.

Ο βασιλιάς των μαργαριταριών πατέρας Μπασπάλι
Ο επιχειρηματίας του μαργαριταριού Nicholas Baspalli Sr. ποζάρει με άλλους εργάτες μαργαριταριών και την αδερφή του Marie, γύρω στο 1937

Ο Paspaley διαπραγματεύτηκε μια κοινοπραξία με την οικογένεια Kuribayashi στην Ιαπωνία, χρησιμοποιώντας τους ίδιους εμπειρογνώμονες Iwasaki / Mitsubishi που ήταν πρωτοπόροι σε προγράμματα καλλιέργειας μαργαριταριών πριν από τον πόλεμο.

Η ίδια η οικογένεια Kuribayashi δεν είχε εμπειρία στην καλλιέργεια μαργαριταριών, αλλά διέθεταν ιαπωνικό στόλο μαργαριταριών που ταξίδευε από την Ιαπωνία κάθε χρόνο, καταδύοντας ψάχνοντας κοχύλια και μαργαριτάρια από τη φυλή της βόρειας Αυστραλίας.

READ  Η Ελλάδα γιορτάζει τα 40 χρόνια της ευρωπαϊκής οικογένειας

Σύντομα, η αυστραλιανή κυβέρνηση επέτρεψε την ίδρυση των δύο πρώτων εκμεταλλεύσεων μαργαριταριών στην Αυστραλία, ένα στο Curie Bay (το όνομά του από το Curibayashi) και ένα στο Port Essington. Αρχικά, η οικογένεια Kuribayashi έλεγχε το έργο Curie Bay και το έργο Port Essington ελέγχονταν από την Paspaley Burling Company.

Το 1989, με τον Nick Paspaley Jr. στο τιμόνι της εταιρείας, τα δύο έργα συγχωνεύθηκαν με το όνομα Paspaley Pearling Corporation.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, τα καλλιεργημένα μαργαριτάρια της Νότιας Θάλασσας έγιναν γνωστά απλά ως “Μαργαριτάρια της Νότιας Θάλασσας”. Ήταν τέτοιας ποιότητας που καθιέρωσαν την ξεχωριστή πρώτη τους κατηγορία καλλιεργημένων μαργαριταριών και κυριάρχησαν στην αγορά κοσμημάτων μαργαριταριών σε όλο τον κόσμο.

Σύντομα, οι τιμές του μαργαριταριού της Νότιας Θάλασσας ήταν εκατοντάδες φορές υψηλότερες από αυτές των διάσημων ιαπωνικών μαργαριταριών Akoya.

Ο Paspaley δημιούργησε τα πιο πολύτιμα φυσικά μαργαριτάρια

Ο Nicholas Baspalli Sr. έχει διαχειριστεί κάτι που μπορεί να φαίνεται αδύνατο για άλλους: Δημιούργησε καλλιεργημένα μαργαριτάρια της ίδιας ποιότητας με τα φυσικά μαργαριτάρια της Νότιας Θάλασσας – τα πιο όμορφα και πολύτιμα φυσικά μαργαριτάρια.

Σε αναγνώριση των επιτευγμάτων του, ο Paspaley διορίστηκε Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1982 για το έργο του στη βιομηχανία μαργαριταριών και τις συνεισφορές του στον αυστραλιανό επιχειρηματικό κόσμο καθώς και στην κοινοτική υπηρεσία.

Ο Ελληνο-Αυστραλός κέρδισε επίσης την Υποτροφία Paul Harris για τις υπηρεσίες του στην κοινωνία μέσω του Rotary International.

Ο Nicholas Baspalli Sr. απεβίωσε το 1984, αφού αφιέρωσε όλη του τη ζωή στο μαργαριτάρι, εκπληρώνοντας το όραμά του για τη δημιουργία εξαιρετικών καλλιεργημένων μαργαριταριών. Ταυτόχρονα, συνέβαλε σημαντικά στη συνολική κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη του Δαρβίνου.

READ  Η Christina Prado είναι επικεφαλής της Lambda Theta Nu

Ο Nick Paspaley Jr. εντάχθηκε στην Paspaley Pearling το 1969 μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ με πτυχίο στα Οικονομικά. Έχει περάσει όλη του τη ζωή δουλεύοντας με τον πατέρα του και βοηθώντας να εκπληρώσει τα όνειρα των ελληνο-Αυστραλών μεταναστών της οικογένειάς του.

Το 1999 ορίστηκε Μέλος του Australia Medal για τις υπηρεσίες του στην αυστραλιανή βιομηχανία εξαγωγών. Ήταν επίσης καθοριστικός για την ίδρυση του South Sea Pearl Federation, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που δεσμεύεται να προωθεί και να προστατεύει τη νομική ταυτότητα και τα μοναδικά χαρακτηριστικά του South Sea Pearl.

Σήμερα, το Paspaley Pearling είναι γνωστό ως ο μεγαλύτερος και παλαιότερος κατασκευαστής μαργαριταριών στην Αυστραλία, προμηθεύοντας τη βιομηχανία κοσμημάτων με μαργαριτάρια της Νότιας Θάλασσας. Η πολύ επιτυχημένη ελληνο-Αυστραλιανή οικογενειακή επιχείρηση έχει πλέον διαφοροποιηθεί σε ακίνητα και άλλες εμπορικές επιχειρήσεις.


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *