Η μελέτη δείχνει ότι η φαλαινοθηρία έχει οδηγήσει σε απώλεια γενετικής ποικιλότητας
Φωτογραφία: Thomas Kelly // Unsplash
Νέα έρευνα από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Όρεγκον εξέτασε τη γενετική επίδραση της εμπορικής φαλαινοθηρίας του 20ου αιώνα. νέο χαρτί, Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό GeneticsΠεριγράφει την απώλεια της γενετικής ποικιλότητας στις φάλαινες που επιβιώνουν σήμερα, συγκεκριμένα τη μητρική καταγωγή των μπλε φαλαινών και των φαλαινών.
Οι ερευνητές συνέκριναν το DNA από οστά φαλαινών που βρέθηκαν σε παραλίες κοντά σε εγκαταλειμμένους φαλαινοθηρικούς σταθμούς με τις τρέχουσες φάλαινες. Τα οστά βρέθηκαν κυρίως στη Νότια Τζόρτζια, ένα νησί στον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό, 800 μίλια νοτιοανατολικά των Νήσων Φώκλαντ. Η επικράτηση της εμπορικής φαλαινοθηρίας στην περιοχή, σε συνδυασμό με τις χαμηλές θερμοκρασίες που συνέβαλαν στη διατήρηση των δειγμάτων, οδήγησαν σε μεγάλο αριθμό απορριπτόμενων οστών διαθέσιμα για ανάλυση. Η μελέτη εξήγησε: «Είναι γνωστό ότι αυτά τα οστά αντιπροσωπεύουν το πρώτο στάδιο της φαλαινοθηρίας τον εικοστό αιώνα, και επομένως τη διαφοροποίηση αυτών των ομάδων πριν από τη φαλαινοθηρία». «Η ποικιλομορφία μετά τη φαλαινοθηρία έχει περιγραφεί από προηγούμενες δημοσιευμένες μελέτες που αναφέρουν εκτεταμένες δειγματοληψίες ζωντανών φαλαινών στο νότιο ημισφαίριο».
Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι ερευνητές βρήκαν ισχυρές ενδείξεις απώλειας μητρικών γραμμών DNA μεταξύ γαλάζιων φαλαινών και φαλαινών. «Η μητρική καταγωγή συχνά συνδέεται με τις πολιτιστικές μνήμες ενός ζώου, όπως οι τόποι σίτισης και αναπαραγωγής που μεταφέρονται από τη μια γενιά στην άλλη», δήλωσε η Angela Sremba, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Είπε στο Newsroom του Όρεγκον. «Αν χαθεί η μητρική καταγωγή, πιθανότατα θα χαθεί και αυτή η γνώση». Ως αποτέλεσμα, οι τοπικοί πληθυσμοί φαλαινών έχουν εξαφανιστεί σε μεγάλο βαθμό από τη Νότια Γεωργία.
Ωστόσο, από τότε που σταμάτησε η εμπορική φαλαινοθηρία, οι φάλαινες άρχισαν να επιστρέφουν στο νησί. «Οι αριθμοί των φαλαινών που επιστρέφουν σε αυτήν την περιοχή σήμερα δεν είναι ακόμα μεγάλος, αλλά υπάρχει η αίσθηση ότι μπορεί να ανακαλύπτουν ξανά αυτόν τον βιότοπο», δήλωσε ο Scott Baker, Ph.D., αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιων Θηλαστικών στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο. Σρίμπα Σύμβουλος. «Αυτό παρέχει την ευκαιρία να τεκμηριωθεί η φυσική αναδιάρθρωση αυτών των πρώην χώρων τροφοδοσίας, παρόμοια με αυτή που έχει τεκμηριωθεί για τη νότια δεξιά φάλαινα γύρω από τη Νέα Ζηλανδία», εξήγησε η ίδια μελέτη.
Αν και οι φάλαινες αρχίζουν να επιστρέφουν στην περιοχή, οι επιπτώσεις της εμπορικής φαλαινοθηρίας πιθανότατα θα γίνουν αισθητές για τα επόμενα χρόνια. Δεδομένου ότι ορισμένα είδη φαλαινών μπορούν να ζήσουν έως και 100 χρόνια, είναι πιθανό ότι ορισμένες φάλαινες που ζουν σήμερα ήταν ζωντανές κατά την εποχή της φαλαινοθηρίας. Όταν πεθάνουν, αυτό μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια περισσότερων μητρικών γενεαλογιών. «Είναι σημαντικό να συνεχιστεί η δειγματοληψία αυτών των πληθυσμών για να παρακολουθείται η ανάκτηση και να καθοριστεί εάν οι πληθυσμοί που ανακτώνται είναι υπολείμματα πληθυσμών πριν από τη φάλαινα στη Νότια Γεωργία ή αντιπροσωπεύουν την εκ νέου ανακάλυψη και αποικισμό αυτού του παραγωγικού βιότοπου διατροφής», κατέληξε η μελέτη.
“Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτά τα είδη έχουν επιβιώσει. “Σε άλλα 100 χρόνια, δεν ξέρουμε τι θα μπορούσε να έχει αλλάξει και δεν μπορούμε να μετρήσουμε καμία αλλαγή τώρα εάν δεν έχουμε καλή κατανόηση του παρελθόντος,” Sremba “Αυτό το έργο παρέχει μια ευκαιρία για την ανασύσταση της ιστορίας των πληθυσμών.”
“Ερασιτέχνης διοργανωτής. Εξαιρετικά ταπεινός web maven. Ειδικός κοινωνικών μέσων Wannabe. Δημιουργός. Thinker.”